فوریتهای پزشکی

دانشکده پرستاری و مامایی ارومیه

داروی سیتالوپرام

 سیتالوپرام

 

 

سیتالوپرام یک داروی ضد افسردگی است ک بیشتربطور اختصاصی باعث مهار بازجذب سروتونین در مغز می گردد

سیتالوپرام در درمان افسردگی ماژور که با علائم زیر در بیمار ظاهر می شود بکار می رود

بی حوصله گی - کاهش لذت بردن از زندگی-تغییرات مشخص در وزن و اشتها-بی خوابی یا پر خوابی - بی قراری وکم هوشی-خستگی- احساس گناه و پوچی- کندی تفکر و اختلال هوشیاری و میل به خود کشی

مقدار مصرف:

مقدار مصرف سیتالوپرام 20 میلی گرم در روز در ابتدا است که در صورت لزوم تا 40 میلی گرم در روز قابل افزایش می باشد بعضی افراد ممکن است تا 60 میلی گرم در روز احتیاج داشته باشند که این دوز معمولا پیشنهاد نمی شود.

عوارض جانبی:

مهم ترین عارضه جانبی آن اختلالات جنسی شامل کاهش  میل و توانایی جنسی  انزال غیرطبیعی و عدم ارگاسم است

عوارض غیرشایع شامل : بیقراری  - تاری دید - اغتشاش فکری - تب - تکرر ادرار - از بین رفتن هیجانات- کاهش حافظه - تغییرات در قاعدگی - راش های جلدی و خارش - اختلالات شیر دهی

عواض با دوز های بالا:

سر گیجه - خواب آلودگی - تاکی کاردیا - تهوع - عرق کردن - لرزش - استفراغ

تداخلات دارویی:

سیتالوپرام با داروهای زیر می تواند تداخل اثر داشته باشد

داروهای مهار کننده آنزیم منوآمینواکسیداز (مانند سلژلین- ایزوکربوکسازید- پروکاربازین-ترانیل سیپرامین و فورازولیدون تا حداقل 14 روز پس از قطع مصرف هر یک از دو گروه دارو)،

الکل( مصرف الکل در افراد تحت درمان با سیتالوپرام توصیه نمی شود)-

 ضد افسردگی های سه حلقه ای(غلظت پلاسمایی ضد افسردگی های سه حلقه ای و مشتقات آنها افزایش می یابد)-

کاربامازپین(کلیرنس سیتالو پرام در اثر اینداکشن آنزیم کاربامازپین  ممکن است افزایش یابد)-

سایمتیدین(سایمتدین غلظت خونی سیتالوپرام را کاهش می دهد )-

متوپرولول(مصرف توام با متوپرولول باعث افزایش غلظت پلاسمایی متوپرولول می گردد)-

وارفارین(زمان پروترومبین در 5 درصد افراد کاهش می یابد)

مصرف توام سیتالوپرام با داروی آسپیرین و شبه آسپیرین خطرخون ریزی را افزایش می دهد

فارماکوکینتیک:

ازطر یق خوراکی جذب می شود که مقدار جذب شده 80 درصد تزریق وریدی است که جذب آن تحت تاثیر غذا قرار نمی گیرد.حداکثر غلظت پلاسمایی آن 4 ساعت پس از مصرف خوراکی آن ایجاد می شود.سطح پایدار خونی آن یک هفته بعد از مصرف خوراکی ظاهر می شود

راه اصلی متابولیزم سیتالوپرام کبدی است . حدود 10 درصد دست نخورده از طریق ادرار دفع می شود

اتصال پروتئینی بالایی داشته و حدود 80 درصد است.  

هشدار:

مصرف توام داروهای مهار کننده آنزیم منوآمینواکسیدازمانند سلژلین- ایزوکربوکسازید- پروکاربازین-ترانیل سیپرامین و فورازولیدون با داروهای مهار کننده بازجذب سروتونین مانند سیتالوپرام باعث واکنش های جدی و گاها کشنده می شود  که شامل:هایپر ترمی - بیقراری - تشنج - ناپایداریهای اتونومیک با امکان نوسانات شدید در علائم حیاتی و تغییرات سطوح مغزی مانند بیقراری شدید منجر به هزیان و کوما.

این واکنش ها در افرادی که تازه داروهای مهار کننده بازجذب سروتونین مانند سیتالوپرام را قطع نموده اند و داروهای مهار کننده آنزیم منوآمینواکسیداز راشروع نموده اند  دیده می شود

مطالعات روی حیوانات در اثر مصرف توام این دو گروه داروها باعث ایجاد فشارخون و برانگیخته شدن رفتارهای هیجانی شدید می شود.

بنابر این پیشنهاد می شود به فاصله زمانی 14 روز این دو گروه  داروها با هم  مصرف نگردند

اشکال دارویی :

قرص 20 و40 میلی گرمی

قطره40 میلی گرم در میلی لیتر 

 

  
نویسنده : حسن عزیزی ; ساعت ۱٠:۱٠ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱۳۸۸/۳/۱٠
تگ ها :